dwangstoornis/gedachten

   Heey allemaal,
ik heb al best een tijdje last van vervelende dwanggedachten als ik een handeling niet uitvoer...
ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan, tot dat ik in het blad Girlz! een reallife verhaal las over een meisje met een dwangstoornis. En ik herkende me er een beetje in, ik ging opzoek maar het heeft me niet echt geholpen. misschien weet iemand wat het is?

Het is eigenlijk altijd op mijn kamer geweest 's avonds voordat ik naar bed ga... de laatste tijd is het soms ook wel eens beneden, zoals dat ik beneden pluisjes moet rapen, op tegels niet mag lopen waar iets op ligt/staat, maar dat valt eigenlijk allemaal wel mee.

als ik op mijn kamer ben moet ik tegen de deurklink 3x zacht duwen zodat je geen geluid hoort, als ik een pluisje zie meteen oprapen en in mijn bed doen, en meestal ook kleding/ etiquetjes/ lintjes in mijn bed doen waardoor heel mijn bed vol ligt. mama is er al een keer boos om geworden, maar ik heb het haar nog nooit verteld...

ik moet dingen zo neerleggen dat het voor mij 'goed' voelt, dan ga ik weer mijn bed in zie ik weer iets, gisteren ben ik onderand 50 min. bezig geweest met mijn bed in, mijn bed uit gaan...

als ik het niet doe heb ik een raar gevoel alsof er iets ernstigs gaat gebeuren, iets ergs. 

zo was ik op vakantie en had ik het gevoel dat als ik terug kwam, mijn cavia was overleden. Ik heb kaarsjes aangestoken voor hem geboden, en toen ik terug kwam was de cavia van de oppas van onze cavia's overleden...

laatst stonden de cavia's een avondje even bij mij op de kamer, en ik moets van mezelf de kooi een stukje verschuiven... ik was moe en deed het niet, de volgende dag lag het arme beestje dood in zijn kooi...

ik durf geen risico's te nemen, het is telkens ten koste van mijn cavia's ( in mijn gedachten ). 
kan het toch zijn dat er een stukje voorspelling ofzo in me zit??

ik ben bang dat als ik dingen niet meer doe mijn cavia's overleiden, en de schrik daarvoor is te erg.
ik heb het tegen vriendinnen verteld maar niet tegen mijn ouders, ik heb daar geen fijn gevoel bij, ze zijn heel aardig voor me en vangen me goed op met problemen, maar iets in me durft het gewoon niet...

weet iemand of ik iets tegen de dwangstoornis aan heb? en wat kan ik er tegen doen?

Groetjes

Schrijver	Bericht Onderwerp delen Printbare versie Google Delicious Digg StumbleUpon Windows Live Yahoo Bookmarks reddit Facebook MySpace Newsvine Furl Onderwerp Zoeken Onderwerp opties Beantwoord Nieuw onderwerp aanmaken
liesje Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 23 Feb 2012 Online status: Offline Berichten: 4	Berichtopties Beantwoord Quote liesje Rapporteer bericht Quote Beantwoord Onderwerp: dwangstoornis/gedachten Geplaatst op: 23 Feb 2012 om 1:49pm
	Heey allemaal, ik heb al best een tijdje last van vervelende dwanggedachten als ik een handeling niet uitvoer... ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan, tot dat ik in het blad Girlz! een reallife verhaal las over een meisje met een dwangstoornis. En ik herkende me er een beetje in, ik ging opzoek maar het heeft me niet echt geholpen. misschien weet iemand wat het is? Het is eigenlijk altijd op mijn kamer geweest 's avonds voordat ik naar bed ga... de laatste tijd is het soms ook wel eens beneden, zoals dat ik beneden pluisjes moet rapen, op tegels niet mag lopen waar iets op ligt/staat, maar dat valt eigenlijk allemaal wel mee. als ik op mijn kamer ben moet ik tegen de deurklink 3x zacht duwen zodat je geen geluid hoort, als ik een pluisje zie meteen oprapen en in mijn bed doen, en meestal ook kleding/ etiquetjes/ lintjes in mijn bed doen waardoor heel mijn bed vol ligt. mama is er al een keer boos om geworden, maar ik heb het haar nog nooit verteld... ik moet dingen zo neerleggen dat het voor mij 'goed' voelt, dan ga ik weer mijn bed in zie ik weer iets, gisteren ben ik onderand 50 min. bezig geweest met mijn bed in, mijn bed uit gaan... als ik het niet doe heb ik een raar gevoel alsof er iets ernstigs gaat gebeuren, iets ergs. zo was ik op vakantie en had ik het gevoel dat als ik terug kwam, mijn cavia was overleden. Ik heb kaarsjes aangestoken voor hem geboden, en toen ik terug kwam was de cavia van de oppas van onze cavia's overleden... laatst stonden de cavia's een avondje even bij mij op de kamer, en ik moets van mezelf de kooi een stukje verschuiven... ik was moe en deed het niet, de volgende dag lag het arme beestje dood in zijn kooi... ik durf geen risico's te nemen, het is telkens ten koste van mijn cavia's ( in mijn gedachten ). kan het toch zijn dat er een stukje voorspelling ofzo in me zit?? ik ben bang dat als ik dingen niet meer doe mijn cavia's overleiden, en de schrik daarvoor is te erg. ik heb het tegen vriendinnen verteld maar niet tegen mijn ouders, ik heb daar geen fijn gevoel bij, ze zijn heel aardig voor me en vangen me goed op met problemen, maar iets in me durft het gewoon niet... weet iemand of ik iets tegen de dwangstoornis aan heb? en wat kan ik er tegen doen? Groetjes

EDIT Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 08 Oct 2010 Online status: Offline Berichten: 66	Berichtopties Beantwoord Quote EDIT Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 24 Feb 2012 om 11:35am
	Dag Liesje, Welkom bij nietgek.nl, bedankt voor je bericht! We hebben je verhaal met interesse gelezen en kunnen ons jouw vragen goed voorstellen. Je schrijft dat je bepaalde handelingen voor je gevoel móet uitvoeren omdat je bang bent dat er anders iets ernstigs gaat gebeuren. En dat je er daarom heel goed op let en alles erg zorgvuldig doet waardoor je er soms wel 50 minuten mee bezig bent voordat het goed voelt. We snappen dat je hier best wel last van hebt en er graag iets aan wilt doen. De belangrijkste eerste stap om er iets aan te doen, heb jij al gezet Liesje! Je hebt er met vriendinnen over gepraat en je verhaal hier op het forum geplaatst. Dat is dapper! Zoals je al schrijft, is de volgende stap voor jou om te weten te komen wat er precies aan de hand is. We denken dat een deskundige jou daarbij goed kan helpen. Bijvoorbeeld de huisarts of een dokter op school, die hebben veel ervaring met dit soort vragen. We raden onze forumbezoekers vaak aan om deze stap samen met hun ouders te zetten. Het is fijn als zij teun kunnen geven. Gelukkig schrijf je dat jouw ouders aardig zijn en je al eerder goed hebben opgevangen...zou je dit bericht aan hen kunnen laten lezen om samen met hen verder te kijken? Als je meer informatie wilt of verder wilt praten met ons kun je ook mailen of bellen met onze helpdesk. Veel succes Liesje! Sanne van EDIT

liesje Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 23 Feb 2012 Online status: Offline Berichten: 4	Berichtopties Beantwoord Quote liesje Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 28 Feb 2012 om 9:15pm
	Heey Sanne, Ik vind het best moeilijk en heb het al een paar keer geprobeerd er met mijn ouders over te hebben, maar dat lukt me maar telkens niet. Op school hebben we niet zo'n dokter alleen vertrouwingspersonen en mijn mentor.

EDIT Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 08 Oct 2010 Online status: Offline Berichten: 66	Berichtopties Beantwoord Quote EDIT Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 29 Feb 2012 om 8:29am
	Dag Liesje, Leuk dat je reageert op mijn berichtje! Wellicht kunnen de volgende vragen je een beetje verder op weg helpen: Weet je wáárom je het deze keer moeilijk vind om met je ouders te praten? Ben je ergens bang voor? En met wie op school zou je liever praten; de vertrouwenspersoon of je mentor? De laatste: wat zou jij aan een vriendin aanraden als ze jou dit verhaal zou vertellen? Ik hoop dat je hiermee verder kunt Liesje! Sanne

liesje Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 23 Feb 2012 Online status: Offline Berichten: 4	Berichtopties Beantwoord Quote liesje Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 29 Feb 2012 om 7:23pm
	Bedankt Sanne! ik zal er over na denken.

Melie Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 01 Mar 2012 Online status: Offline Berichten: 1	Berichtopties Beantwoord Quote Melie Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 01 Mar 2012 om 11:34am
	Hey Liesje, Ook helpt het soms je gedachten op te schrijven..wat voor iets ergs kan/zal gebeuren? Mn broertje heeft namelijk een dwangstoornis en volgens de therapeut helpt het stukken.

liesje Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 23 Feb 2012 Online status: Offline Berichten: 4	Berichtopties Beantwoord Quote liesje Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 04 Mar 2012 om 8:47pm
	Bedankt ! kun je me misschien nog meer uitleg geven daarover?

miertje Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 15 Mar 2012 Lokatie: limburg Online status: Offline Berichten: 4	Berichtopties Beantwoord Quote miertje Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 15 Mar 2012 om 8:23pm
	Hoi ik ben nieuw in dit soort dingen , ik bedoel deelnemen aan een forum. Ik kamp al meer als 13 jaar met dwanggedachten , misschien nog wel langer. Maar sinds ik mijn man heb leren kennen is het pas echt lastig geworden. Ik heb nml. last van dat ik negatief ga denken over mijn man , eerst in het begin ging het alleen maar over zijn uiterlijk , maar de laatste jaren is het voornamelijk dat ik weg wil bij hem , dan gaat mijn fantasie al helemaal op hol, hoe ik dat aan ga pakken en hoe ik dan verder zou willen. Maar als ik het dan benoem tegen iemand anders of tegen mijn man is het me duidelijk dat ik dit helemaal niet wil, dat ik hem nooit kwijt wil. Ik slik nu al jaren anti-depressieve hiervoor en ze hebben inderdaad voor een deel mijn klachten verminderd maar het speelt nog steeds een te grote rol in mijn leven.Mijn bloed is deze week getest en samen met mijn psychiater kijken we of er nog een mogelijkheid is om nog iets aan deze medicatie toe te voegen wat me van binnen sterker moet laten voelen, ik hoop echt dat dit voor mij de oplossing is , want ons huwelijk houdt dit niet langer meer vol.Ik wil het hier voorlopig bij laten ben bang dat ik teveel informatie geef en dat het dan niet meer duidelijk over komt. Zoals ik al zei is dit voor mij de eerste keer.Groetjes Miertje.
	miertje

EDIT Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 08 Oct 2010 Online status: Offline Berichten: 66	Berichtopties Beantwoord Quote EDIT Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 20 Mar 2012 om 8:29am
	Dag Miertje, Welkom bij nietgek.nl en bedankt voor je bericht. Ons forum is plek waar veilig gepraat kan worden over psychische problemen. Je kunt hier vragen stellen, een ervaringsverhaal plaatsen, tips geven en meelezen met anderen. Wij geloven dat het soms prettig is om anoniem je verhaal te kunnen vertellen. Om gewoon even je hart te luchten. En we weten ook dat mensen die zelf ervaring hebben met psychische klachten, vaak hele goede tips hebben voor anderen. Daarom zijn we blij dat je je hebt aangesloten en jouw verhaal hebt verteld Miertje! Uit je verhaal blijkt dat je al lang te maken hebt met dwanggedachten. Je schrijft ook dat je veel hebt geprobeerd om er vanaf te komen en dat de medicijnen deels helpen. We vinden het bemoedigend om te lezen dat je het daar niet bij laat en met je behandelaar verder zoekt naar andere mogelijkheden! Wij denken ook dat dat een goede zet is, voor je huwelijk en vooral voor je eigen gezondheid en geluk! Hopelijk is je eerste keer op het forum een goede ervaring voor je geweest en voel je je welkom om vaker op nietgek.nl te komen kijken. We horen graag weer van je! Sanne van EDIT

miertje Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 15 Mar 2012 Lokatie: limburg Online status: Offline Berichten: 4	Berichtopties Beantwoord Quote miertje Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 20 Mar 2012 om 5:03pm
	Hallo, fijn om een berichtje terug te krijgen , op moment gaat het weer heel goed met me , zo gaat dat steeds, een tijdje gaat het goed en ineens begint het weer, en als ik het er dan niet snel met iemand over heb wordt van kwaad tot erger.ik denk ook dat het goede weer een beetje een rol speelt , dat je weer meer buiten komt onder de mensen.Zodra ik de uitsl*g van het bloed binnen heb zal ik weer wat van me laten horen.Groetjes Miertje.
	miertje

EDIT Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 08 Oct 2010 Online status: Offline Berichten: 66	Berichtopties Beantwoord Quote EDIT Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 21 Mar 2012 om 11:20am
	Wat fijn om te horen Miertje! Geniet van het lekkere weer en wellicht tot ziens op het forum! Sanne van EDIT

miertje Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 15 Mar 2012 Lokatie: limburg Online status: Offline Berichten: 4	Berichtopties Beantwoord Quote miertje Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 21 Mar 2012 om 8:01pm
	Ik lijk wel een zeur maar vandaag was dus weer andere koek, moest vanmorgen op mijn poetsplaats wel de hele tijd weer malen , ik blijf dan denken over mijn man , of ik wel van hem hou en zo, ik vind dit heel moeilijk om te benoemen , voel me er zo schuldig over , soms ken ik het verschil niet meer tussen malen of dwanggedachtens. Ik zou hem voor geen goud willen missen denk ik nu dan weer , waar moet dat toch heen met mij???
	miertje

EDIT Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 08 Oct 2010 Online status: Offline Berichten: 66	Berichtopties Beantwoord Quote EDIT Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 22 Mar 2012 om 11:06am
	Dag Miertje, Wat spijtig dat het gister weer andere koek was. Je schreef eerder dat je dit vaker meemaakt: De ene dag goed en de andere dag weer minder. Op dagen zoals gister lijk je erg te twijfelen en piekeren. En op goede dagen heb je minder klachten, als je meer onder de mensen bent en er over praat...klopt dat? Als rode draad in je verhaal lezen we dat je je man voor geen goud wil missen. Dat lijkt een sterk gevoel te zijn, wat ook na veel piekeren blijft bestaan. Wellicht kun je dit met je behandelaar bespreken om samen tot een oplossing te komen voor de 'slechte' momenten. En we hopen voor je dat het bloedonderzoek wat oplevert! Hebben andere mensen ook tips voor Miertje? Groetjes, Sven van EDIT

miertje Lidprofiel Stuur privébericht Zoek berichten van leden Toevoegen aan adresboek Nieuw lid Lid geworden: 15 Mar 2012 Lokatie: limburg Online status: Offline Berichten: 4	Berichtopties Beantwoord Quote miertje Rapporteer bericht Quote Beantwoord Geplaatst op: 22 Mar 2012 om 8:15pm
	Inderdaad als ik er met andere erover praat komt er bij mij een soort opluchting en dan voel ik meteen weer hoeveel ik van mijn man hou , ik probeer het ook vaker op te schrijven , dan ga ik er ook op een andere manier mee om, maar vaak laat ik het gewoon gebeuren en dan wordt het steeds erger.Dan kan ik me helemaal niet meer voorstellen dat ik van hem hou.Bedankt voor het luisterend oor.
	miertje